Terug in Finland - Neeltje Borneman - oktober 2017

Hi! Mijn naam is Neeltje, en van eind augustus tot begin februari loop ik stage bij de Nederlandse ambassade in Helsinki. Ik ben 24 jaar en zit in de masterfase van de studie Economics & Governance aan de Universiteit te Leiden. Via deze stageblog houd ik jullie op de hoogte van het leven in Helsinki en de werkzaamheden op de ambassade.

Neeltje

Aankomst (en terugkomst) in Helsinki

Na in 2015 als uitwisselingsstudent in Vaasa te hebben gestudeerd, keerde ik deze zomer terug naar Finland. Ditmaal naar Helsinki, en met als doel om een bijdrage te leveren op de ambassade en op die manier zelf kennis en ervaring op te doen.

De maanden augustus en september toentertijd in Vaasa, en diezelfde twee maanden nu in Helsinki verschillen veel van elkaar. In Vaasa dook ik van steigertjes af op één van de vele eilandjes, zocht ik bessen in het bos en probeerde ik elanden te spotten. Nu duik ik nu de metro in, zoek ik cappucino’s in de Urban Jungle en probeer ik voor de ambassade innovatieve- en baanbrekende start-ups te spotten.

Toch zijn er ook gelijkenissen. Vanuit Helsinki stap ik op de pond en sta ik 10 minuten later wederom met de haren in de wind op een eiland, alleen ditmaal naast een oude militaire vesting. De parken en bossen zijn nooit ver weg, en ook Helsinki is omringd door water. In Vaasa stopten auto’s om mij op de fiets over te laten steken op weg naar de universiteit, en nu stopt de tram(!) om mij de weg over te laten steken met m’n paraplu in de hand en op klikkende hakjes. 

Wat niet is veranderd met de tijd is dat men stil is in het openbaar vervoer, men overal (zelfbediening) filterkoffie schenkt en dat Finnen in eerste instantie afstandelijk overkomen en vervolgens hartelijk en vriendelijk blijken te zijn. De eerste weken in Helsinki verbaasde ik me, enigszins verontwaardigd, over het feit dat Finnen je niet bedankten als je de deur openhield in openbare ruimtes. Onbeleefd vond ik dat. Totdat ik na een tijdje merkte dat iedereen eigenlijk altijd de deur voor elkaar open houdt, van hoe ver je ook aan komt lopen…

De studentenfeesten van toen zijn ingeruild voor een ‘crayfish’ feest bij een vriend thuis, om het seizoen van kreeft eten in te luiden. En er is ook een wezenlijk verschil tussen om 08:00 de deur uit lopen om te gaan werken en om 13:15 in de collegebanken neerploffen om te luisteren naar een professor.

Werkzaam op de ambassade

Na bijna anderhalve maand vind ik het nog steeds lastig om de werkzaamheden van de ambassade te beschrijven. Dat komt deels door de veelzijdigheid, van paspoortprocedure’s en Nederlandse gastsprekers op de Helsinki Design Week, tot de promotie van ondernemerschap en het bijdragen aan de ontwikkeling van jonge bedrijven met groeipotentieel.

Ik ben de stagiaire voor Handel & Innovatie en wat mij opvalt is dat op de ene dag een bedrijf op zoek kan zijn naar specifieke informatie of vertalingen vanuit Finland, of inzichten in hoe bepaalde zaken in Finland geregeld zijn. De volgende dag staan de werkzaamheden van de ambassade alweer in het teken van een grootschalig start-up evenement, Slush waar een Nederland delegatie een grote rol zal spelen. Zelf zit ik niet de hele dag op het (prachtige) kantoor in de binnenstad van Helsinki. Ik woon regelmatig seminars bij over het aantrekken van investeerders, maar kom bijvoorbeeld ook op de residentie wanneer een bedrijf gebruik maakt van de mogelijkheid om een evenment op deze locatie te organiseren. Dit is in het kader van het zgn. Use the Residence concept.

Vooruitzicht

Langzaam worden de dagen donker, en de kaarsjes binnen des te gezelliger. Desondanks zal ik af en toe weer in de trein stappen (of binnenkort al weer achterop een sneeuwscooter?) en het land verkennen. Doordat ik op mijn stageplek de kans krijg om collega’s steeds beter te leren kennen en de werkzaamheden steeds beter te begrijpen hoop ik inhoudelijk in de komende periode ook te groeien in de bijdrage die ik kan leveren. Ik vertel graag meer in een volgende blog!