De uitdaging "Finland" - Ilse Groot - maart 2017

Hoi! Mijn naam is Ilse en van januari tot juni loop ik stage bij de Nederlandse ambassade te Helsinki. Ik ben 21 jaar en zit in de laatste fase van ‘International Studies’ aan de Universiteit van Leiden. Via deze stageblog houd ik jullie op de hoogte van het leven in Helsinki en de werkzaamheden op de ambassade.

Ilse Groot

Ilse Groot

Een local en toeristenmix

Er wordt altijd gezegd dat je pas echt een land leert kennen als je er ook echt gewoond hebt. Toch voelt het soms alsof dit voor Finland niet helemaal waar is. Zoals al in de vorige blog genoemd werd, is variatie tussen Nederland en Finland ver te zoeken. Hetzelfde eten is te koop in de supermarkten, de weg is overal te vinden, iedereen spreekt Engels en op de ambassade hoor ik continue Nederlands om me heen. Om een ‘echte’ Fin te ontmoeten en kennis te maken met het Finse leven is dan ook meer de uitdaging. Een uitdaging die ik in de afgelopen weken vol overtuiging ben aangegaan.

Na de laatste blog heb ik de meeste grootschalige toeristische reisjes achter me gelaten en heb ik het Finse leven meer lokaal gezocht. De winterse toeristenstromen hebben ondertussen het land al verlaten en de nieuwe stromen in de zomer zijn nog niet gearriveerd. In combinatie met het steeds mooiere weer is Helsinki een hele fijne plek om te zijn. Er is immers ook meer dan genoeg om van te genieten: indrukwekkende musea, verassende markthallen en tal van leuke kleine cafeetjes en kroegjes versieren de stad. Een aanrader is een klein cafeetje in de vorm van een klein rood hutje aan zee, waar je na de striemende kou kan opwarmen met een van de lekkerste kaneelbroodjes van de stad.

Een beter beeld over de ambassade

Ook ik heb over de laatste maand een steeds beter beeld gekregen over de positie en het werk van de ambassade. Echt alles draait om het vergaren en delen van kennis, zo ook bij de publieksdiplomatieke, de economische en de politieke aspecten van de ambassade .

Betreffende het economische facet zijn wij, zoals mijn voorganger zo mooi had gezegd, de “2” van de B2B. De ambassade heeft een tweedelig groot netwerk, een Nederland en een in Finland. Door dit netwerk is de ambassade de instantie die, vaak de eerste, connecties legt tussen Nederlandse en Finse bedrijven en organisaties. Op deze manier speelt de ambassade actief een rol in het vergemakkelijken van de samenwerking en het bevorderen van de handel tussen Nederlandse en Finse bedrijven. Zo zijn er ook regelmatig bezoeken vanuit Nederland. Deze week kwam er bijvoorbeeld een Nederlandse ‘business angel’ en entrepreneur naar Helsinki als spreker op BAF Live!, een start-up evenement mede georganiseerd door de ambassade. Niet alleen komen op zulke evenementen Nederlandse en Finse bedrijven, investeerders, business angels en start-ups samen, maar ook de dag voor en/of na het evenement staat vrijwel altijd in het teken van matchmaking en meetings.

Tijdens het Infra17 event vulden we een ‘dutch hour’. Infra17 is een grootschalig infrastructuur evenement gericht op urbanisatie, digitalisatie en duurzame ontwikkeling. In dit uur werden de gemeente Helsinki, een stedenbouwkundig ontwerper uit Nederland en een Nederlands stedenbouwkundig ontwerper in Finland bij elkaar gebracht. Op zulke evenementen wordt de ambassade totaal niet verwacht maar na een korte uitleg is het vaak toch ook wel heel logisch. Het geeft ons bijvoorbeeld de kans om Nederlandse infrastructuur te promoten en opzetjes tot samenwerking te geven.  

Het pittoreske Pyhtää

Niet alleen heb ik genoten van de kleinere culturele uitspattingen en werkzaamheden in Helsinki. Ik heb namelijk, onder het mom van de Finse cultuur ontdekken, nog een weekendtripje gemaakt met een groep internationale studenten en stagiairs. Deze keer was het Pyhtää – zegge: puug-taah – dat op het lijstje stond. Op zo’n twee uur rijden van Helsinki beland je dan zomaar midden in de natuur. Pyhtää kan bijna geen dorpje genoemd worden gezien de paar huisjes die er waren op een paar honderd meter afstand van elkaar stonden. 

Simpel gezegd was er, zoals op zoveel plekken in Finland, niks anders te vinden dan een hoop bomen, een bevroren rivier en een sauna. Het karakteristieke huisje, volledig gemaakt van hout, is een van de zovele traditionele zomerhuisjes in Finland. Het doel van zo’n huisje? Helemaal niks doen. We drinken wijn in de zon met akoestische gitaarmuziek op de achtergrond, we zitten in de sauna, waarna we rennend op onze slippers in het zelfgemaakte gat in de ijsrivier duiken, en we spelen vele bordspelletjes tot laat in de avond.

Overdag komen we nog een aantal goedgehumeurde Finnen tegen die zeiden dat ze zojuist de ijsviswedstrijd ‘gewonnen’ hadden. Dit is voor mij nog steeds een raadsel gezien het feit dat niemand ook maar iets gevangen had. Toen ze zeiden dat ze iets te veel gedronken hadden om op hun quads en step-slee terug naar huis te kunnen, stond bij ons iedereen al te trappelen om op een van de quads te zitten. Toen twee meisjes met quad en al door het ijs heen zakten vonden de Finnen het dan ook meer grappig, nadat de meisjes uit het ijswater gered waren, dan dat ze het erg vonden dat de quad kapot was. Goed, een heel avontuur volgde waar iedereen uit de verre omtrek kwam kijken hoe de bevriende brandweermacht de quad uit het water probeerde te halen.

Op naar het volgende avontuur en tot de volgende blog!