Zomerdiplomatie - Sven Schreurs - jun/jul 2019
Het is lastig te geloven, maar mijn stageperiode is bijna voorbij. Schijn bedriegt natuurlijk, maar ik heb het gevoel dat zes maanden zich nog nooit zo snel hebben vertrokken. Voordat het zover is, kan ik gelukkig nog even genieten van Scandinavische zomerzon. Van mijn weekenden en vrije dagen maak ik daarom dankbaar gebruik.
Zo bracht ik het afgelopen weekeinde door in de archipel van Turku (Finland), waar de ouders van een vriendin een pittoresk zomerhuisje hebben. Maar denk ook aan een picknick op de “Nationale dag” (die in tegenstelling tot Koningsdag nauwelijks grootschalig gevierd wordt…), uitjes naar middeleeuwse kastelen, en uiteraard de traditionele viering van Midzomer. Dat laatste houdt in: picknicken, dansen rond de meiboom, en ’s avonds barbecueën met daarbij de nodige glaasjes “snaps” (en de bijbehorende drinkliederen).
Stockholm kent sowieso een levendig cultuuraanbod in de zomer. In het pretpark vindt bijvoorbeeld een reeks toffe concerten plaats, met artiesten als Sting en Lenny Kravitz, waarvoor je maar één kaartje (à €27,50) hoeft te kopen. Ook hebben veel clubs ’s zomers een buitengedeelte, al dan niet met dakterras, waar je de zon letterlijk onder ziet gaan en weer op ziet komen. Bijzondere locaties zijn “Trädgården”, dat aan de voet van een betonbrug ligt, en “Slakthuset” – een fabriek op het voormalige slachthuisterrein.
Ondertussen heb ik slechts drie weken te gaan tot mijn laatste werkdag. De werkdruk op de ambassade neemt zo langzamerhand af; vooral op politiek gebied raakt de komkommertijd in zicht. Ik neem dus vooral kleinere taken over van collega’s die op vakantie zijn. Toch heb ik de afgelopen maand nog veel geleerd. Zo hielp ik Eva met een seminar over afvalverwerking in de circulaire economie. Klinkt wellicht saai, maar het was een eye-opener: er zijn enorm veel mogelijkheden om afval te (her-)gebruiken als nieuwe grondstof! Ook heb ik een interessante ministeriële conferentie bijgewoond over de uitbreiding van de EU op de Westelijke Balkan, waarvan Zweden een warm pleitbezorger is. En bovendien bracht onze eigen minister een flitsbezoek aan de ambassade toen hij in Stockholm was!
Dankzij de zeer diverse werkzaamheden die ik heb mogen vervullen heb ik een goed beeld gekregen van de rol die een ambassade heeft in het spel der buitenlandse betrekkingen, met name aan de politiek-diplomatieke kant. Maar of ik daar een toekomstperspectief in zie? Wellicht. Ik twijfel nog of ik me na mijn studie wil verdiepen in de wetenschap, of mij juist wil richten op een carrière in de praktische politiek of de diplomatieke wereld. Gelukkig heb ik ten minste anderhalf jaar om die keuze voor me uit te schuiven…
Rest nog de terugreis. Eind juli rijden we naar Nederland – gelukkig maar, want al mijn Zweedse aankopen zouden niet in het vliegtuig passen. Vanaf augustus bevind ik me dan weer in Groningen. Hoewel ik het hier in het Noorden zéér naar mijn zin heb gehad, kan ik met enige geruststelling constateren: er gaat niets boven Groningen. Toch zal ik de stad, het land, mijn collega’s en mijn vrienden zeker missen. Reden genoeg om snel weer eens terug te komen. En stiekem ben ik een beetje jaloers op onze nieuwe stagiair, mijn mede-Groninger Emma. Ik wens haar veel plezier en geluk!