Abnormaal afscheid op afstand - Wietse van Kaam - juli 2020
Mijn laatste blog op de laatste dag van mijn stage. Op een behoorlijk gekke manier neem ik afscheid van de ambassade. Al niet meer op kantoor sinds maart, en dan ook nog eens in een ander land: het is allemaal behoorlijk anders verlopen.
Het schrijven van mijn vorige stageblog deed ik ook al vanuit Nederland. Sindsdien ben ik blijven hopen dat het nog mogelijk zou zijn terug te keren naar de ambassade om de stage nog op “(nieuw) normale” manier voort te zetten. Helaas bleef het reisadvies op oranje staan en was het voor mij niet mogelijk om terug te keren. Ik heb in Nederland nog wel mijn “Zweedse” gewoonten aangehouden (resultaat van voortschrijdend inzicht om de koffer toekomstbestendig in te pakken) - om er toch een beetje bij te zijn... gelukkig is mijn tube Kalles (Zweedse kaviaar) nog lang niet leeg.
Dat terugkeren niet kon was het enige logische besluit, maar jammer was het natuurlijk wel. In de tussentijd was het contact met collega’s er gelukkig niet minder op: via de online vergaderingen en talloze appjes bleef ik betrokken en zelfs tijdens het afscheidsfeest van mijn begeleider Frank was ik erbij! Mede dankzij hem waren mijn stageblogs altijd voorzien van een mooie allitererende titel. Misschien had ik de moeilijkheid hiervan meer moeten benadrukken destijds…
Stockholm Pride is één van de projecten waarvoor ik - mede door het vertrek van Frank - ineens verantwoordelijk werd. Een enorm belangrijk project om bij betrokken te zijn. De Pride video voor de (dit jaar digitale) parade is ontzettend gaaf geworden. Helaas heb ik er zelf niet in mee kunnen springen, maar was coördineren en bedenken van het plan ook nog een hele opgave. Ik kan bij deze al een exclusief voorproefje laten zien… hou voor meer vooral onze sociale media in de gaten en kijk naar de Stockholm Digital Pride Parade! Het belooft heel leuk te worden.
Tegelijkertijd ben ik onder andere nog bezig geweest met het schrijven van een duurzaamheidsbeleid voor de ambassade. Waar kunnen we nog progressie boeken op het gebied van eten, afval en bijvoorbeeld isolatie? Met een aantal voorstellen hoop ik blijvend een rol te hebben kunnen spelen in het vormen van een groene ambassade. Daarnaast was het schrijven en inventariseren van onze deelname aan Göteborg2021 veel werk, maar ook heel interessant om te doen, vooral omdat de Nederlandse invloed in die stad veel groter is geweest dan ik dacht! Helaas valt ook dit (ruimschoots) buiten mijn stageperiode, maar er staan veel mooie activiteiten op het programma, dus ik blijf het zeker in de gaten houden.
Zodra reizen naar Zweden weer veilig mag en kan, heb ik alweer met de collega’s op de ambassade afgesproken om even bij te praten en om iedereen nog eens te zien. Na al die maanden videobellen is live contact ook goed voor de afwisseling. Ook heb ik dan de mogelijkheid om nog eens met vrienden uit Stockholm en Uppsala bij te praten over deze gekke tijd. De meeste collega-stagiaires van andere ambassades zijn inmiddels ook alweer vertrokken; ook daar rest mij nog een mooie mogelijkheid tot veel bezoeken!
Ondanks de korte tijd dat ik daadwerkelijk op de ambassade ben geweest, heeft die tijd me veel geleerd over wat het werk op een ambassade inhoudt. Het diplomatieke werk heeft me zeker aangesproken, al zal nog moeten blijken of ik er later ook terecht ga komen. Daarom ben ik blij dat ik in Stockholm twee maanden heb kunnen meewerken, en daarna de werkzaamheden voort heb kunnen zetten vanuit Nederland. Ondanks de vele projecten die niet doorgingen door Covid-19, waren er toch nog veel boeiende achtergronden en analyses om te schrijven. Naar omstandigheden dus een goed inkijkje in de werking van de ambassade! Daarnaast was het natuurlijk ook gewoon heel leuk om zoveel interessante mensen te mogen ontmoeten en er zelfs mee samen te mogen werken! Met als hoogtepunt natuurlijk het bezoek van minister Van Nieuwenhuizen en alles en iedereen die daarbij kwam kijken.
Ik zou graag in mijn verdere carrière in een omgeving als een ambassade willen werken. Dit kan alleen nog wel even gaan duren. Aankomend halfjaar rond ik mijn bachelor Internationale Betrekkingen in Groningen af met het schrijven van mijn scriptie. Daarna wil ik graag een tweejarige master in Kopenhagen gaan doen. Genoeg tijd dus nog om na te denken over wat ik eigenlijk wil. Maar dat er nog een keer een (liefst Corona-vrij) verblijf in Zweden aan zit te komen, staat wel vast!