Stagebegin in Stockholm - Emma Adriaens - augustus 2019
Hej! Ik ben Emma, en terwijl velen net op vakantie vertrokken heb ik mijn plek als stagiaire op de ambassade ingenomen. De komende maanden zal ik dit blog bijhouden om te vertellen wat ik hier zoal doe.
Mijn voorgangers hebben al verteld dat ons prachtige ambassadegebouw rond 1650 gebouwd is voor de Vlaams-Nederlands-Zweedse koopman Louis De Geer. Wat jullie misschien niet weten is dat dit gebouw bijna niet meer bestaan had, als rond 1960 de toenmalige Nederlandse ambassadeur niet had ingegrepen. Er waren vergevorderde plannen om het gebouw te slopen. Door bij het stadsbestuur een langdurig huurcontract te bedwingen is het van de sloopkogel gered. Op het moment wordt het gebouw gerenoveerd, en onlangs werden we door de voorman meegenomen voor een rondleiding op de steigers. Op zeer grote hoogte kregen we uitleg over het gebruik van natuurlijke materialen en de expertise die hier bij komt kijken. We voelden ons te midden van al die ambacht maar een slap stelletje ambtenaren; gelukkig hebben wij zo onze eigen kwaliteiten…
Vanuit mijn werkkamer kijk ik uit op de centrale straat Götgatan (spreek uit: juht-gah-tan), waar de hele dag van alles gebeurt. De sfeer op de ambassade is heel prettig en verrassend informeel. Ik heb me laten vertellen dat dit op andere ambassades wel anders kan zijn, maar we hebben dan ook een klein team, waardoor je snel iedereen ook persoonlijk leert kennen. Het is soms gek om in een bubbel van Nederlands kantoorleven te werken, en dan aan het eind van de dag wanneer je de deur achter je dicht doet ineens midden in Stockholm te staan. Eigenlijk is dit het beste van twee werelden!
Bij de werkzaamheden van een ambassade denk je misschien al snel aan paspoortverstrekking, maar dit is slechts één van de vele dingen die er op de ambassade gebeuren. De meesten van ons houden zich met andere dingen bezig, vergaderen bijvoorbeeld. Ik ben één van de weinige mensen op aarde die vergaderen echt leuk vindt. Misschien ben ik zelfs wel de enige, ik ben nog nooit een andere vergaderfan tegengekomen – hou jij ook zo van vergaderen? Laat het me dan weten. Misschien zitten we binnenkort dan wel samen aan tafel voor de eerste officiële ledenvergadering van de eerste officiële Nederlandse vergaderclub! Meteen tijdens mijn allereerste vergadering kreeg ik al een opdracht: het co-coördineren van een gaaf evenement getiteld Design Diplomacy - een Nederlandse en een Zweedse designer in gesprek over duurzaam design en het effect op de samenleving. Dit is inmiddels achter de rug, en was een groot succes!
Verder houd ik de Zweedse kranten bij en word ik op uitstap gezonden naar seminars over onderwerpen die in Nederland en Zweden actueel zijn. Hierbij kun je bijvoorbeeld denken aan klimaatvraagstukken en migratiebeleid. Vervolgens breng ik verslag uit aan de ambassade en Den Haag. Dit klinkt misschien wat droog, maar eigenlijk is dit heel spannend, want je komt op plekken waar je anders nooit zou komen en verdiept je iedere dag weer in een nieuw onderwerp. Daarnaast delen mijn collega’s graag hun interesses en vakkennis.
Naast mijn werkzaamheden op de ambassade is er natuurlijk ook mijn dagelijkse leven in de stad. Ik kende Zweden en Stockholm al redelijk voordat ik hierheen verhuisde. Ik wist bijvoorbeeld al dat je altijd een nummertje moet trekken (ook al is er niemand anders aan het wachten) en dat je nooit een blikje zomaar moet weggooien omdat daar statiegeld op zit. Tegelijkertijd is er ook weer veel veranderd, en verraadt mijn gegluur op de metroborden en de kaartenapp op mijn telefoon toch nog af en toe mijn toeristenstatus. Hopelijk komt daar snel verandering in en kan ik snel doorgaan voor echte local. In dat kader was ik ook voor het eerst deelnemer aan een kräftskiva. Alles wat je daarover leest is waar, maar desondanks (of juist daarom?) heb ik een ontzettend leuke avond gehad.
Het is gek hoe snel de weken voorbij gaan, terwijl het tegelijkertijd voelt alsof ik hier al jaren ben. Interessant om te zien hoe flexibel de mens is, en hoe vlug sommige dingen gewoon en vertrouwd voelen. Voorlopig zit ik hier dus wel prima, tot de volgende keer!