Hoog bezoek en kilo’s geïmporteerde pepernoten - Emma Adriaens - december 2019
Donker hoor. Ja, héél donker. Pff, is het nu al donker? Jeetje wat is het donker. Ja, die tijd van het jaar is aangebroken. De wat gedempte gemoedstoestand eten we weg met kilo’s pepernoten die door collega’s uit Nederland worden meegenomen van dienstreizen. Daarnaast maakt het gebrek aan daglicht het de planning van evenementen ook wel eens lastig. Cliché, maar je merkt pas hoe erg je van licht afhankelijk bent totdat het ineens weg is. Ik wist dit natuurlijk al en heb het ook al eerder meegemaakt, maar de donkerte overvalt iedereen hier toch weer ieder jaar opnieuw.
November was een drukke maand hier op de ambassade. We hebben heel wat bezoek uit Nederland gekregen. Hier vind je fotoverslagen van de bezoeken van Staatssecretaris van Economische Zaken Mona Keijzer en Minister van OCW Ingrid van Engelshoven. Dit laatste bezoek heb ik mogen helpen ondersteunen. Ik vond het stiekem wel een beetje spannend om ineens verantwoordelijk te zijn voor de hele delegatie maar alles ging goed, we waren maar een klein beetje te laat door een spontaan bezoek aan het graf van Olaf Palme en iedereen was tevreden. Bij dit soort dingen merk ik altijd weer hoe handig het is dat ik Zweeds spreek. Hierdoor kon ik mooi een schakel zijn tussen de delegatie en onze ontvangstcomités. De drukke dag werd afgesloten met een receptie hier op de Residentie. Voor deze avond hadden we in Zweden woonachtige Nederlandse studenten uitgenodigd. Niet de gebruikelijke gasten in deze ruimte, maar dat maakte het des te gezelliger. De Minister had de kans om met deze studenten over hun ervaringen te praten, en de studenten hadden de kans om op een plek te komen die voor de meeste mensen niet toegankelijk is!
Om de Dag van de Ondernemer op 16 november eer aan te doen publiceerden we weer een Ondernemersverhaal. Samen met mijn collega van de handelsafdeling bedachten we vragen, ik werkte met heel veel plezier het interview uit (niks zo leuk als met komma’s schuiven!). Het resultaat zorgde voor veel positieve respons vanuit verschillende hoeken; als je iets kan doen dat voor beide partijen nuttig is krijg je daar echt een boost van!
Met mijn collega’s zocht ik daarnaast een opvolger voor mezelf. Is dat niet gek? - Ja en nee. Ik zou het helemaal niet erg vinden om nog wat langer te blijven. Bezig zijn met het zoeken naar mijn opvolger is een confrontatie met de tijdelijkheid van mijn verblijf en met dat het niet lang meer duurt voordat ik terugga naar Nederland. Tegelijkertijd is het een hele nuttige ervaring om een sollicitatieproces van zo dichtbij te volgen en vorm te geven. Ik vond het ook echt heel leuk om te doen! De uiteindelijke keuze was niet makkelijk, maar uiteraard is het wel gelukt. In mijn volgende (en tevens laatste) blog zal ik mijn opvolger officieel introduceren.
Ik noemde het al even, maar de harde realiteit is dat mijn tijd hier langzaam aan een eind komt, en mij nog maar 7 werkweken resten. Tussendoor heb ik wel een royale kerstvakantie, die ik geheel in Zweden zal doorbrengen. Gelukkig krijg ik bezoek van familie en vrienden, en even genieten van het weinige daglicht is ook wel fijn. Op de ambassade ben ik tot die tijd druk met het Rank Your Embassy-project, maar ook de seminars en briefings lopen gewoon door. Ook vieren we binnenkort kerst met al onze collega’s met een traditioneel Zweeds julbord. Alvast een fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar! Geniet van een oliebol for those who can’t ;)
