Hallo Helsinki! - Merijn van Bruggen - februari 2019

Hoi! Mijn naam is Merijn van Bruggen en vanaf januari tot en met juni loop ik stage bij de Nederlandse ambassade in Helsinki. Ik ben 22 jaar en studeer Taal- en cultuurstudies met als hoofdrichting International Studies aan de Universiteit Utrecht. Via deze maandelijkse stageblog houd ik jullie op de hoogte van de werkzaamheden op de ambassade en mijn ervaringen in Helsinki.

Terug naar huis

De stage bij de ambassade is voor mij een terugkeer naar het land waar ik in 2013-2014 voor tien maanden heb gewoond. Destijds woonde ik in een gastgezin in Hyvinkää, een stadje op ongeveer 50 kilometer ten noorden van Helsinki. De eerste twee weken van mijn stage heb ik opnieuw bij dat gastgezin doorgebracht, voordat ik de sleutel kreeg van mijn appartement in Helsinki. Omdat ik voor deze stage een jaar als uitwisselingsstudent in Sint-Petersburg heb gestudeerd, voelde het heerlijk om eventjes in een vertrouwd huis terecht te komen. Het gevoel van mijn vorige tijd in Finland was vrijwel direct terug, zeker toen de sauna ’s avonds werd aangezet.

In de eerste twee weken mocht ik dagelijks gebruik maken van VR, de Finse nationale spoorwegen. Door hevige sneeuwval –ja, zelfs in Finland kan dat voor problemen zorgen– werd mij al snel duidelijk dat Finnen met net zoveel plezier als Nederlanders klagen over alles dat op rails rijdt.

Waar ik vijf jaar geleden nog naar de middelbare school ging, ben ik nu iedere dag op weg naar de prachtige ambassade in het centrum van Helsinki. De eerste dag begon goed met een vrolijk versierde werkplek, waarna ik de tijd had om mezelf vertrouwd te maken met alle zaken die er op de ambassade spelen. Zo is de ambassade bijvoorbeeld bezig om handel tussen Nederland en Finland te bevorderen, zijn er iedere week nieuwe paspoortaanvragen van Nederlanders die in Finland wonen en is ook circulaire economie op dit moment een erg belangrijk thema. Nederland en Finland kunnen bij het werken naar een circulaire economie namelijk veel van elkaar leren.

Finse parlementsverkiezingen en de Sami

Mijn taken zijn divers en naast een aantal vaste taken is er voldoende ruimte om zelf in te vullen wat ik leuk vind om te onderzoeken. Een van mijn taken is het volgen van de aanloop naar de Finse parlementsverkiezingen, die op 14 april worden gehouden. Deze verkiezingen worden erg spannend en volgens de peilingen gaat het de Centrumpartij van premier Juha Sipilä niet lukken om nogmaals de grootste te worden. Misschien nog wel interessanter is de voorspelling dat de sociaaldemocratische partij SDP gaat winnen, iets dat in vergelijking met veel andere landen in Europa toch opvallend is.

De verkiezingen komen in een voor Finland belangrijke periode, omdat de Finnen in de tweede helft van 2019 voorzitter zullen zijn van de Raad van de Europese Unie. Na de verkiezingen zal er waarschijnlijk geprobeerd worden om snel een nieuwe regering te vormen, zodat er geen formatieproblemen meer zijn wanneer Europa vanaf juli de ogen op Finland richt. Tegelijkertijd zal direct na de parlementsverkiezingen de campagne voor de Europese parlementsverkiezingen in mei op gang komen.

Naast de verkiezingen is de ambassade van plan om een project met de Sami te organiseren. De Sami zijn de enige inheemse bevolking in de Europese Unie, waarvan een deel in noord-Finland woont. Omdat de rol van minderheden iets is dat Nederland belangrijk vindt, is het voor de ambassade interessant om een bevolking als de Sami te ontmoeten. Mijn rol hierin is om te onderzoeken welke onderwerpen spelen in de Samigemeenschap en wie we daarvan zouden kunnen ontmoeten.

De laatste restjes winter

Hoewel het leven in Finland niet nieuw is voor mij, is het wonen in Helsinki dat wel. Ik kende de stad al wel redelijk, maar het voelt toch anders om nu met de tram door de stad te gaan en het dagelijks leven hier mee te maken. Na de drukte en snelheid van Sint-Petersburg voelt Helsinki rustig aan maar toch is het een heerlijke, bruisende hoofdstad.

Op dit moment wordt het dagelijks leven hier gekenmerkt door half gesmolten sneeuw, vanwege een dooiperiode die het gevaarlijk glad maakt. Jammer voor mij omdat ik graag wilde leren langlaufen, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Ondanks het feit dat het nog maar midden februari is, lijkt de lente toch langzaamaan haar intrede te doen. Hopelijk brengt die lente even zoveel interessante dingen met zich mee als de afgelopen periode al heeft gedaan. Er staat in ieder geval genoeg op de planning waar ik zin in heb, waarover in de volgende blog meer!

Terveisiä Suomesta!