Eerste weken in Finland - Cas de Leeuw - maart 2018

Hoi! Mijn naam is Cas de Leeuw en van februari tot juni 2018 loop ik stage bij de Nederlandse ambassade in Helsinki. Ik ben 21 jaar en studeer aan de Universiteit Leiden. Via deze stageblog houd ik jullie op de hoogte van het leven in Helsinki en de werkzaamheden op de ambassade.

Cas

Cas de Leeuw

Het begin

Mijn eerste weken in Helsinki zijn inmiddels achter de rug. De tijd lijkt hier te vliegen sinds ik begin februari in Finland aankwam. Al van veraf op de Mannerheimintie, de lange hoofdstraat van Helsinki, kon ik destijds – vers uit het vliegtuig – de Nederlandse ambassade al aan de prachtige voorgevel van het negentiende-eeuwse hoekpand aan de Erottajankatu herkennen. Een mooi vooruitzicht om daar een paar dagen later te kunnen beginnen als stagiair Handel & Innovatie.

De eerste weken in Helsinki

Al snel kwam ik erachter dat Helsinki een fijne plek is om te wonen en waar alles goed te voet is te bereiken. De stad is rijk aan oude markthallen, designrestaurants, boekwinkels, theaters en gevarieerde kunstmusea zoals het Sinebrychoff, het Kiasma en het Ateneum, waardoor een stagiair zich nooit hoeft te vervelen.

Terwijl vrienden en familieleden in Nederland klaagden over de Siberische kou, wisten we hier temperaturen tot ver onder de min twintig te trotseren. Finnen zijn niet anders gewend tijdens de lange winters. Zij vinden verkwikking in de sauna’s die hier vrijwel overal zijn te vinden. Hoe wijdverspreid het gebruik hier is, illustreerden tot mijn verbazing de anekdotes over de voormalig presidenten Martti Ahtisaari en Urho Kekkonen die hier respectievelijk tijdens hun ambtsperiode met presidenten en diplomaten van de Sovjet-Unie onderhandelden. Twijfel of het ijs begaanbaar is bij temperaturen ver onder het vriespunt bleek echter deze februari alsnog overbodig, waardoor de bevroren Oostzee een mooie omgeving vormde om naar de kleine eilandjes rondom Helsinki te wandelen. Na zo’n barre tocht zijn er bovendien genoeg cafeetjes en barretjes te vinden die met name in de weekenden druk worden bezocht. Samen met andere studenten die op de verschillende ambassades in Helsinki werken, hebben we hiermee een goede manier gevonden om elkaar wekelijks te ontmoeten en de Finse ‘cultuur’ ook zo beter te leren kennen. Kippis, zoals de Finnen zeggen! Onze groep bestaat al uit studenten die werken op de ambassades van Noorwegen, Zweden, Denemarken, Duitsland, België, Portugal, Peru en de Verenigde Staten.

Werkzaamheden op de ambassade

Momenteel komt mijn tweede maand op de ambassade alweer bijna tot een einde. Wat me met name opvalt aan de werkzaamheden op de ambassade is hoe divers het is. Iedere week is volledig anders. Het geluk dat ik heb als stagiair, is dat ik met al deze uiteenlopende activiteiten mee kan kijken. Dat maakt het werk ontzettend afwisselend. Zo beantwoord de ambassade onder andere vragen van bedrijven over de Finse marktsectoren, wet- en regelgeving en het ondernemersklimaat, maar is zij met een delegatie ook vaak aanwezig op een aantal uiteenlopende business-evenementen. Afgelopen week mocht ik in het kader van deze handelswerkzaamheden naar Vaasa aan de Botnische Golf waar jaarlijks de Vaasa Energy Week wordt georganiseerd. Een internationaal evenement toegespitst op innovatie binnen de energiesector dat met seminars, matchmaking, meetings en tentoonstellingen bedrijven, onderzoekers, beleidsmakers en andere belanghebbende samen weet te brengen om te netwerken, zaken te doen en op de hoogte te blijven van ontwikkelingen binnen de energiesector. Met een Nederlandse spreker was ook Nederland hier dit jaar vertegenwoordigd.

Verder mag ik als stagiair ook de ontvangsten op de Nederlandse residentie, Villa Kleineh, ondersteunen. Hier ontvangt de ambassade zowel groepen studenten, haar honoraire consuls als handelsdelegaties en bedrijven die interesse hebben in de Finse markt. Ook heb ik meerdere keren briefings op het Finse Ministerie van Buitenlandse Zaken, in het Regeringspaleis aan het Senaatsplein en op het Ministerie van Landbouw en Bosbouw bij mogen wonen, waarin de Finse regering bijvoorbeeld uiteenzet hoe zij tegen de punten op de agenda van de FAC en GAC aankijken of wat de Finse positie ten aanzien van het EU-klimaatbeleid is. Het belang daarvan voor Nederland wisselt. Op veel gebieden zijn Finland en Nederland het immers ook binnen de Europese Unie veelal eens. Dat maakt het voor mij echter niet minder interessant om te zien hoe Finland op zo’n concreet niveau in een Europese context functioneert en met andere lidstaten communiceert. Kortom, het werk is te veel om in één blog allemaal te noemen.

Tot de volgende blog!