Stageblog 2: Boekpremières, sporten en andere activiteiten - Fleur Schellekens
Zoals beloofd zal ik deze blog beginnen met de boekpremière van Tommy Wieringa’s ‘Santa Rita’ op de ambassade. Het boek was in Nederland al eerder uitgekomen, maar is nu ook naar het Duits vertaald. Vandaar dus de première. De dag begon met een perslunch waarin Tommy Wieringa in gesprek ging met een aantal journalisten en ‘s avonds was de première zelf.
Ik mocht de gasten binnenlaten, foto’s maken tijdens het evenement voor onze Facebook pagina en achteraf de bloemen aan de schrijver en moderator overhandigen. Erg leuk om een keer mee te maken. Ik heb Tommy Wieringa in totaal wel vier keer de hand geschud. Voordat we naar huis gingen liet hij ook nog even weten hoe fijn de jas wel niet was die ik zelf aanhad. Hij had precies hetzelfde model namelijk net voor zijn vrouw gekocht.. (nee, het is geen leeftijdsgebonden jas, maar juist heel sportief!)
Wat me ook van het evenement is bijgebleven zijn de Bretzel die er op tafel stonden. Geloof je het als ik zeg dat ik die nog niet eerder op had? Om te eten hoef je de deur hier doordeweeks trouwens ook niet uit. Gelukkig maar, want zoveel lunchplekjes zijn er hier niet in de buurt. Vanwege de vele evenementen heeft de ambassade een kok in dienst. Vrijwel elke maandag tot donderdag kookt hij zowel een vlees/vis- als vegetarische-lunch, waar alle collega’s dan tegen betaling van kunnen genieten. Nu moet ik zeggen dat het in het begin wel even wennen was om ‘s middags een warme maaltijd te eten, maar eigenlijk is het ook wel heel handig. Ik ga regelmatig sporten na het werk en ben dan pas na 8 uur thuis. Na even te jongleren met maaltijden eet ik nu heerlijk ‘s avonds mijn boterhammen.
Om te sporten ga ik meestal naar een atletiekbaan waar ik dan een sprinttraining doe. Een keer per week ga ik ook naar een sportschool. Ik heb nog geen abonnement bij een sportschool afgesloten, omdat de abonnementen of heel duur zijn, of meteen voor een heel jaar afgesloten moeten worden. Ik heb tot nu toe dus elke week een nieuwe sportschool uitgeprobeerd. Nog even en dan ben ik in elke sportschool in Berlijn geweest! Dus als je nog een tip nodig hebt.. de McFit in Wedding bijvoorbeeld: ideaal als je niet veel wilt betalen, gefocust bent op je eigen training en veel geduld hebt. Of de John Reed bij Gesundbrunnen: de ideale plek als je wilt zien hoe je een oase van rust combineert met een plek waar iedereen zich in het zweet werkt.
Maar mijn stage dus.. wat doe ik zoal op een dag? Naast het ondersteunen van projecten, zoals het nadenken over hoe we meer aandacht aan het mensenrechtenbeleid kunnen geven n.a.v. onder andere de Mensenrechtendag, zijn er ook een aantal vaste taken waar ik elke week of dag mee te maken krijg. Zoals bijna alle stagiaires op ambassades (niet alleen in Duitsland) maak ik elke dag een persoverzicht op het vakgebied van mijn afdeling. Mijn focus ligt op Nederlandse kunstenaars en artiesten die in het Duitse nieuws genoemd worden. Zo krijgt de ambassade een overzicht wat er in Duitsland speelt en zien we soms zelfs nieuwe gezichten voorbij komen. We maken ook elk jaar een overzicht van alle activiteiten waarbij Nederlandse kunstenaars betrokken zijn, in samenwerking met DutchCulture. Daarnaast beoordelen we hier subsidie aanvragen die binnenkomen en geven we ook pré-adviezen voor subsidie-aanvragen bij fondsen in Nederland voor activiteiten in Duitsland. Volg je het nog?
Iets heel anders wat alle stagiaires elke week samen organiseren is de pop-up borrel. In het leven geroepen om ook af en toe sociaal bij te praten met elkaar, na het werk. Een leuke gelegenheid om collega’s eens over andere onderwerpen te spreken! Naast mij lopen er twee andere stagiaires stage (op de politieke en economische afdeling) en is er ook een rijkstrainee (op de innovatie afdeling).
De ambassade organiseert zelf evenementen, maar ondersteunt en host ook evenementen die zij belangrijk vindt en die een link met Nederland hebben. Een aantal weken geleden vond de kick-off van het project BeVoice hier plaats. Dit is een jaarlijks terugkerend project waarin jongeren uit Neukölln gekoppeld worden aan leeftijdsgenoten die een dans- en muziekopleiding volgen in Nederland en samen naar een voorstelling toewerken. De leeftijd van de leerlingen was erg uiteenlopend, aangezien er zowel lagere als hogere klassen van de middelbare school deelnamen. Een van mijn collega’s had een korte quiz voorbereid met vragen over Nederland. Denk hierbij aan vragen als wie onze vorige koningin was of wat de nationale kleur van ons land is. Het was tot onze verbazing een jongen van een van de lagere klassen die helemaal vooraan zat die het antwoord op vrijwel elke vraag wist en gaf. Alle jongeren zag je trouwens trots opveren wanneer ze dachten het antwoord op een vraag te weten (..al dan niet terecht).
Tot nu toe heb ik minder tijd gehad dan ik zou willen om Berlijn te verkennen. Dat heeft er natuurlijk ook mee te maken dat Berlijn enorm groot is. Maar een troost: al had ik meer tijd gehad, dan had ik nog steeds maar een deel van de stad gezien. Hier nog wel even een mooi plaatje van een zonsondergang in Mitte.
