Sjoa herdenken in tijden van COVID19
Op 27 Nissan (dit jaar 21 april) stond Israël op de Jom haSjoa stil bij de verschrikkingen van de Sjoa. Vanwege het coronavirus vonden herdenkingsbijeenkomsten op een andere manier plaats dan in voortgaande jaren. De Nederlandse ambassade in Israël zocht op verschillende manieren de verbinding op met overlevenden en hun naasten.
Zo organiseerde de ambassade een “virtuele huiskamersessie” waarin de 92-jarige Rob Heiden Heimer uit Beth Joles vertelde over de Holocaust. De heer Heiden Heimer deed zijn verhaal aan vertegenwoordigers van verschillende Nederlandse organisaties in Israël, zoals Elah, IOH, en de huizen Bet Joles en Bet Juliana. Gewoonlijk wonen de ambassadeur en medewerkers van de ambassade herdenkingsceremonies bij van deze organisaties. Onder de huidige omstandigheden was het waardevol om virtueel toch samen te kunnen komen.
De heer Heiden Heimer legde uit hoe zijn wereld veranderde na de inval in ’40. Hoe hij van de ene op de andere dag een tweederangsburger werd in zijn eigen land. Het contrast tussen de foto’s die hij liet zien van een onbekommerde jeugd in Amsterdam, kon haast niet groter met de verschrikkingen die hij later met zijn familie heeft doorgemaakt. Het was indrukwekkend te horen hoe de heer Heiden Heimer deze verschrikkelijke tijd heeft doorgemaakt en hoe hij na de oorlog de kracht vond om zijn leven opnieuw op te bouwen.
Na het verhaal van de heer Heiden Heimer was er ruimte voor een gesprek waaruit bleek hoe belangrijk het is om te blijven herdenken en aandacht te besteden aan Holocaustonderwijs. Verder sprak de ambassadeur via een geluidsfragment de bewoners van Beth Juliana in Herzliya toe in het Nederlands en Hebreeuws.
Tot slot heeft de ambassade een heel bijzonder huiskamerconcert aangeboden aan de bewoners van beide huizen en de bredere Nederlandse gemeenschap in Israël. Niki Jacobs zong vanuit de voormalige synagoge in Weesp twee liederen onder begeleiding van Ro Krauss op de altviool. Het filmpje van het concert is hier te vinden. Het tweede lied is een gedicht van Morris Rosenfeld, geschreven rond 1890. De tekst is nog altijd actueel:
‘Zoek mij niet waar de bessen groeien,
daar zal je mij niet vinden.
Daar waar tranen vloeien, daar is mijn rustplaats,
En als je mij echt liefhebt, maak mijn rustplaats zacht’.
