Duitsland: Nationale Herdenking 4 mei

Op zaterdag 4 mei heeft de nationale herdenking plaatsgevonden in de Gedenkstätte Sachsenhausen. Voor de 10e maal op rij sprak een Duits gastspreker tijdens de herdenkings­plechtigheid. De herdenking werd door ongeveer 150 personen bijgewoond.

Op zaterdag 4 mei heeft de jaarlijkse herdenking van alle burgers en militairen, die sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesmissies - in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld - zijn omgekomen in de Gedenkstätte Sachsenhausen plaatsgevonden. Ambassadeur Wepke Kingma stond in zijn toespraak stil bij het belang van herdenken: "Herdenken betekent voor mij meer dan terugdenken alleen. Ik zie het als baken om koers te houden. Niet als verleden maar als boodschap voor de toekomst."

Verder ging hij in op het belang van vrede en vrijheid in de huidige tijd: "Helaas moeten we constateren dat ook nu onverdraagzaamheid en oorlog aan de orde van de dag zijn. Voorbeelden van het eerste zagen we in Christchurch en Sri Lanka. In bijvoorbeeld Syrië, Mali en Libië hebben verschillende groepen bloedbaden aangericht om hun eigen mening als enige waarheid te laten gelden en leven mensen als handelswaar en tweederangs burgers. In Raqqa, een platgebombardeerde stad, vrezen mensen iedere dag voor hun leven. Gelukkig -en dat is een lichtpunt- zijn er ook vandaag de dag mensen die zich ver weg van familie en dierbaren, in bijvoorbeeld VN-verband inzetten voor de vrede in de wereld."

Nationale Herdenking 4 mei Sachsenhausen

Ambassadeur Wepke Kingma

Toespraak door Dr. Axel Drecoll

De gast-toespraak werd dit jaar gehouden door de heer Dr. Axel Drecoll, directeur van de Stiftung Brandenburgische Gedenkstätten. De heer Drecoll ging in op het lot van de Nederlanders die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Sachsenhausen gevangen hebben gezeten.

Nationale Herdenking 4 mei Sachsenhausen

Dr. Axel Drecoll

Toespraak Dik de Boef

Dik de Boef is voorzitter van het Centraal Orgaan Voormalig Verzet en Slachtoffers en secretaris van het Internationaal Sachsenhausen Comité. Dik overleefde het bombardement op Arnhem van 22 februari 1944. Hij werd als drieënhalf-jarige peuter onder het puin van zijn ouderlijke woning vandaan gehaald. Citaat uit zijn toespraak: “Iedere keer dat ik hier ben, bekruipt mij een beklemmende huiver. Dat gevoel heb ik al sinds 1962. Het went nooit en steeds vraag ik mij af hoe mensen zichzelf zo kunnen verlagen dat zij hun medemensen tot nummers verklaren en hen vanwege het anders zijn, vanwege andere politieke en maatschappelijke opvattingen opsluiten en op de meest afschuwelijke wijze vermoorden. Deze vraag moeten wij ons mijns inziens steeds blijven stellen bij het horen van het dagelijkse wereldnieuws, om dit mechanisme te herkennen en ervan te leren, in de hoop herhaling te voorkomen.”

Nationale Herdenking 4 mei Sachsenhausen

Dik de Boef

Nationaal gedicht, overdenking en koor

Het gedicht “Eén keer vaker” van Maureen de Witte werd voorgedragen door Igoné Zeeuw (15), Nederlandse scholiere aan de Berlin British School. “Eén keer vaker”  is het winnende gedicht van de jaarlijkse dichtwedstrijd “Dichter bij 4 Mei” en is gekozen uit ruim 250 inzendingen van jongeren tussen 14 en 19 jaar uit de provinvie Flevoland. Dominee Rens Dijkman-Kuhn van de Nederlandse Kerk in Duitsland besloot de plechtigheid met een overdenking waarin de twee minuten stilte centraal stonden “Twee minuten stilte. Zoals ieder jaar op 4 mei. Temidden van het alledaagse lawaai op deze doodgewone dag, zwijgen wij. Twee minuten lang stilte. Wij staan in de waarste zin van het woord stil. Onze benen houden pas op de plaats. En onze mond blijft dicht. Stil staan wij bij hen, die het offer werden van een gruwelijk regime. Bij hen ook, die vandaag nog onder onrecht en geweld lijden. Twee minuten lang zwijgen wij een doodse stilte. Een stilte, die al de gedoden ter sprake brengt. Al de offers van oorlog en geweld.”

Voor de muzikale omlijsting zorgden het Weiland Ensemble uit Haarlem en het kamerkoor Leo Wistuba uit Hennigsdorf. Zij zongen onder meer ‘Locus Iste’ van Anton Bruckner en ‘Ave Maria’ van Albert de Klerk.

Kransen en bloemen

Aansluitend werden onderstaande kransen en bloemen gelegd:

  • Kranslegging door Zijner Majesteits Ambassadeur namens het Koninkrijk der Nederlanden
  • Kranslegging namens oud-gevangenen KZ Sachsenhausen
  • Kranslegging namens Kamp Amersfoort
  • Kranslegging namens Kamp Vught en Gemeente Vught
  • Bloemen namens Centraal Orgaan Voormalig Verzet en Slachtoffers
  • Kranslegging names de Stadt Oranienburg
  • Kranslegging namens de Nederlandse Kerk Berlijn

Na afloop van de plechtigheid was er gelegenheid om na te praten.

Bij de herdenking waren ongeveer 150 personen aanwezig.
 

Nationale Herdenking 4 mei Sachsenhausen

Igoné Zeeuw

Nationale Herdenking 4 mei Sachsenhausen

Rens Dijkman-Kuhn

Nationale Herdenking 4 mei Sachsenhausen

Weiland Ensemble uit Haarlem en het kamerkoor Leo Wistuba uit Hennigsdorf

Nationale Herdenking 4 mei Sachsenhausen